Narin at Şiiri - Addan Yoksul

Narin atların zülüflerinin arkasında gizlendiği bir savaş öyle bir düşki bu.

Eyersiz, üzengisiz ama Yaradana dizgin öylesine emanet.

Bilirsin Müminin mahşerini, azaları ışıldar. Buraka hasret ruhumda  bu düşden parça.

Anliyorum ayaklarının kına yakilasi berrakligini. Alnının parlayişıda bu yüzden.

Ayaklarının incindigi yerde yetiştim diyende yaradanın lütfu simdi.

Hamzayı sırtına heybetiyle alanda Cevherdi sizden bizden alemdendi.

Hatta gülistanın en nadir Nurunu ,gül muhammedi taşıyanda nazlı doru öylesine mi kızıldı simdi.

Dört nala degil. Yedi semaya uçar simdi ürkek at . Kanatsız, kanatı meçhul.

Gör sırat-ı müstakimi Menzilide, dizginide.

Ve bilirim. O iyi insanların, o iyi atlarla gittiği istikameti bilirsiniz. Dönüşünüzde bu yüzden.

Anca böyle bir düş diri tutar bizleri.

Addan yoksul bir kısrak, istikametden yoksul degil bu yüzden.