Nar-ı aşkla yoğrulmayan sanma ki kâmil olur,
Aşka düçar olanlar, dermanı kendinde bulur.
Dünya fani, içinde her ne varsa yalandır;
Hak yolda olmayan, mahşerde perişan olur.
Gönül nâ-sadık ise bilmez irfan tadını,
Sadık olmayanlar silemez gönül pasını.
Her kim ki nefse uyup şaşırırsa yolunu,
Yıkar gönül tahtını, sonu perişan olur.
İlim ile âlim ol, ulaş ulu makama;
Cevheri feda etme bir geçici hülyaya.
Gidenlerden dönen var mı? Bir bak şu dünyaya;
Güvendiğin o malın, seninle toprak olur.
Ey gönül, mağrur olup da sürme kibrin atını,
Devr-i zamandır yeksan eden her muradını.
Mizan kurup ölçerler her kulun hatasını;
Kefene girenlerin, bıraktığı ad olur.
Mesut Şefkatlıoğlu
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 19:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!