Nalan Uzer Şiirleri - Şair Nalan Uzer

Gün gelir vazgeçersin 
En çok sevdiğinden bile
Ne yıldızlar  ilham saçar
Ne kalemler danseder mısralarda

Uzun bir yolculuktan dönmüş gibi

Bir dünya yarattım kendime..Kimsenin bilmediği sanal bir dünya..Sadece şiirlerde konuşabildiğim, zaman zaman alaşağı olduğum, kavgalar ettiğim, sevdiğim, nefret ettiğim bir sürü şey yaşıyorum bu dünyada..Acı çekiyorum, gözyaşı döküyorum..Ve gün ışığı ile birlikte o dünya bitiyor..Tasasız bir dünyada buluyorum kendimi..Ne üzüntü, ne aşk, ne nefret, ne hareket…

Düşünüyorum, gerçek dünya ne veriyor bana? …Giyiniyorum, süsleniyorum, yemek yiyorum, televizyon izliyorum, geziyorum, arkadaşlarımla sohbet edip kahve içiyorum..Siyasetten, güncel konulardan bahsediyorum..Arkadaşlar eşlerinden, çocuklarından anlatıyorlar, dinliyorum.. Arkadaşlarımı dinlerken, bazen ‘aman iyi ki koca derdim, çocuk derdim yok’ deyip seviniyorum… ‘İyi ki özgürüm, iyi ki yaşamımı birinin ellerine verip tüketmemiş, tükettirmemişim’ diyorum…Yoksa genç kalabilir miydim böyle :) Bu bir teselli mi, bilmiyorum..Gün, böyle bir döngü içinde sürüp gidiyor…

Veee akşam oluyor, benim dünyam havanın kararmasıyla başlıyor…Kimse bilmiyor, kimsenin haberi yok dünyamdan..Önümde bilgisayarımla hareketli bir yaşamın içine dalıyorum...Geziyorum, okuyorum, öğreniyorum, oyun salonlarında okey oynuyorum..İki laf ediyorum…Ve aşkımı arıyor gözlerim, o sonsuz boşluğun içinde..Yine küsüz, yine kavga ettik, yine kırdık döktük birbirimizi…Yüzünü hiç görmesem de, yıllardır kalbimde değişmedi yeri..Bugünlerde çok üzüyor beni.. :) Gözyaşlarım kurumaz oldu, kıskançlığım tavan yaptı, çok mutsuzum.. :) Şiirler olmasa nefes alamayacağım, oksijensiz kalacağım, öleceğim belkide.. Öyle yoğun duygular yaşıyorum, öyle acıyor ki bazen yüreğim…İşte ben bu dünyada yaşıyorum..Bu dünyada varlığımı hissediyorum..Bu dünyada aşk için gözyaşı döküyorum...Bu dünyada, bir sevgilinin peşinden gidiyorum..Hele kıskançlık krizlerim tutmaya görsün, dünyam başıma yıkılıyor :) Kırıyorum, döküyorum, ağzıma geleni söylüyorum, tek kelime ile çıldırıyorum…Kimse bilmiyor, kimse duymuyor; kan gövdeyi götürüyor.. :) Hakaretler ediliyor, bağırışılıyor, darmadağın oluyor ortalık, kimsenin haberi yok :)

Ben komser Kolombo
İz peşinde

Ben kaptan Kusto
Koskoca okyanusta
Bir hamsi peşinde

Arsız kuşlar
Beklemede
Bir el işaretine
Hazır hepsi

Arada su vermese

BİR ARAF HİKAYESİ

Boşluğun dibinden gri taşlar topluyorum
Flu duygularım bir bir elimde

Vurula vurula incelmiş sevgi
Savrula savrula tükenmiş duygu
Doldurmuş miadı

Kan rüyanın bozulmuş hali
Söz bitti

Bir kış günü ısınacak içim
Mevsimsiz gül gibi açacağım
Kirpiklerime yapışacak mutluluk yaşları
Uçuşacak saçlarım
Sevda şarkıları ile başlayacak günüm
Hayal değil gerçek olacağım

Bütün ağaçlar eğmiş dallarını
Gökyüzü alçalmış, deniz çekilmiş
Gözlerim baktığı noktada donup kalıyor

Susmuş sanki dünya
Şarkılar konuşuyor yalnızca

Mora sevdalıyım
Mavide dinlenirim
Kırmızı yüreğim
Siyah gecelerim
Sarı mevsimim
Yeşil geçmişim

Hayat ne çok şey öğretiyor insana, neler yaşatıyor, neler hissettiriyor..Ne değişimlere uğratıyor....Ömrümün hiç yaşamadan, bilmeden geçen uzuun bir kısmı vardır..
Tam bir masumiyet, tam bir yalnızlık, tam bir hiçlik ...Tam bir cehalet...Tam bir zavalilik....

Sonra diğer kısmı; geç kalmış hayatı tanıma, hayatla tanışma ve hatalar yapma kısmı.. Mutluluğun, mutsuzluğun birbirine karıştığı, zaman zaman pişmanlıklar yaşandığı bir dönem...Yaşandı ve bitti dediğim, bazen yaşamasam da olurdu dedigim ama iyi ki de yaşamış olduğum dönem...

Sonra bilinç dönemi...Sorgulama dönemi.. ..Doğruyu arama, araştırma dönemi..Yanlışlardan dönme dönemi. . .