Vazgeçilmiş şiirler gibi,
Kırışmasın yüzün,
Araf’ın diyarında.
Aynam olmuş gözlerin,
Kısılmasın,
Anladım ki bu nehir akmalı,
Gidip gidip bir yerde durulmalı.
Orada göle dönüşür,
Etrafında hayat doğar.
Çömelip gölün kenarına
Bakarsın sudan yansımana;
Sende bir şeyler var
Kimsenin bilmediği
Kapkaranlık gizlerinin altında.
Bütün yalanlarının...
O yalanların en büyük sebebi
Kendinle kavgalarının.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!