Nafile Bu Bekleyiş Şiiri - Ali Çolak

Gri gecenin görünmeyen bedeni,
Sinseydi üstüne bu şehrin kiri ve pası,
Ancak bu kadar kararırdı yekpare hülyaların...

Sen de isterdin ki sabah olsun,
Gri maviye çalınsın,
Umutların değil...

Pencerenden süzülen karanlığın,
Nasıl gölgesi olabilir ki?
İyi bak şu duvara düşen gölge değil,
Senin yaşayan kabristanın...

Ölü doğuyor ümitlerin,
Ölü yağıyor rahmet senin topraklarına...
Nafile bu bekleyiş,
Senin ümidin sadece yatağın başucunda,
En son bir Tanrı yaratıyordu...