Nafile Şiiri - Selahattin Sapmaz

bir türkü tutturmuşum söylüyorum
yalandan uzak saf türkçe ile
aklımın dizginleri yok arıyorum
karanlık sokakta bir fener ile

gözümü kapıyorum açık olması fartketmiyor
ışık ruhu değil tenimi aydınlatıyor
arkadan bir ses haydi ilerle diyor
ilerleyim ilerleyim ama nereye

failler caddesi mekanım oldu
sessiz sakin sanki buldum huzuru
huzur değil bu yanlızlığın kuyusu
ben burdayım burdayım ama ne diye

kalmadı dünden beri gözlerimin rengi
adım adım aradım kaybolmuş beni
hiç rast gelmedi uzanmadı dost eli
yaşıyprum yaşıyorum ama ne diye

ruhumun karanlığı aydınlığın ışığı
elinde var garibimin bir kalem ve kağıdı
bu günden umutsuz bekler yarını
bekler bekler ama nafile...