Kolum kanadım kırılmış, yuvasız kalmış kuş misali garip diyarlardayım.
Çırpınışlar kırık kollarıma yük bindiriyor,ne mecalim var ne taşıyacak kanadım.
Acım öyle içre yerleşmiş ki öyle bütünüm olmuşki acım acımıyor artık.
Yüreğimi sızlatır gibi titrek bir çırpınış oluyor.
Dizlerimin bağı çözülüyor,bulantı hissiyatındayım.
Herşey bulanık,içim bulanık.
Benim olmayan bir hayatı yaşıyorum,benim olan hiç bir şey yok...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta