Naber Lan Sinsiler Şiiri - Hamit Atay

Naber Lan Sinsiler

Naber lan sinsiler!
Yılan belgeseli izliyordum az önce,
Birden aklıma siz geldiniz,
Tıpkı belgeseldeki gibi;
Sessiz, sinsi, ama hep pusuda bekleyen tiplerdensiniz!
Kuyruk sallamayı sanat sananlar,
Her lafın altına “canım, ciğerim” yazıp
Arkasından hançer sokanlar…
Siz var ya siz,
İnsan görünümlü “soğukkanlılar” ordususunuz!
Belgeseldeki yılan bile utanır halinize,
O bari avını dürüstçe zehirliyor,
Sizse laf aralarına zehir serpiştiriyorsunuz,
“Yok canım estağfurullah” deyip
Kalpten vuruyorsunuz dost dediklerinizi.
Bir bakıyorum gülüyorsunuz yüzüme,
Ertesi gün başkasına “o da kimmiş ya” diyorsunuz.
Ne diyeyim…
Bu çağın en yetenekli oyuncuları sizsiniz,
Oscar’ı değil, “Sinsi Dizi”nin başrolünü hak ediyorsunuz!
Bir de o “iyiymiş gibi” yapanlar var,
Sözde dert ortağı,
Ama tek derdi “ne olmuş, kim ne demiş” öğrenmek!
Ah be dostum sanırdım bir zamanlar,
Meğer sen hikâyemi magazin haberi sanmışsın!
Neyse boşverin,
Ben yılan belgeseline döneyim,
Hiç değilse oradakiler doğasına sadık!
Sizinki başka bir tür:
Gülüşle ısıran, selamla sokan, maskeyle yaşayan türden.
Ama ben öğrendim artık,
Ne kadar sinsi olursanız olun,
Ben gülüp geçerim,
Çünkü sizin zehriniz bana işlemez oldu!
Kahvemi alır, belgeselimi izler,
“Bak şu tanıdığa!” diye gülerim içimden.
Yani naber lan sinsiler?
İyisinizdir umarım,
Ben hâlâ buradayım, dimdik, gülerek,
Siz hâlâ aynı...
Sürünmeye devam edin,
Ben şiir yazarım, siz kıvrıla kıvrıla dinleyin! 😄🐍
Hamit Atay