Naaaaaz. Şiiri - Hayrettin Kaplan

Belki yakın zamanda çok mutlu olabilirim.
Biter bu kesik acısı.
Ya da şu ağrılarım son bulur.
Bilirsin işte;
Yağmurlu havalarda,
Ya da
Hüzünlü iken daha çok ağrıyor ellerim.
İçimde insan kalıntıları.
Unuturum,unutabilirim sanki
Öyle bir umudum var.
Birsürü karmaşık hatıralar.
Ben de sizin gibi olmayı çok isterim.
Ne kadar çoğalmışlar,
Unut unut bitmez.
Biterse,
Biter mi bu kesik acısı
İçimin tam ortasında.
Eskimiş zamanları satan
Adamlar bağırıyor sokaklarda
Yürek yakan hikayeleri
Ki çoğu yaşanmış.
Ağlamaklı sesleri ile satıyorlar.
Sonra sen geçiyorsun
Baktığım yerden.
Ben senin için neyim?
Bir deniz,
Ya da ormanda bir kulübe,
Ağaç ev de olabilirim.
Belki senin için o zaman,
Bir ışık olurum seni aydınlatan.
İnan çok isterim ışığın olmayı,
Senden hiç ayrılmayan.
Ben senin aydınlık yüreğin,
Güneşli sıcak günlerin,
Ve herşeyin olmayı isterim.
Sen benim
Herşeyim olduğun gibi...