Yıldırım Uzun Şiirleri - Şair Yıldırım Uzun

Eski mahallem
Ayşe teyze, Sultan gelin
Ya topu dama atardık
Ya da tırmanırdık mülkiyetsiz ağaçlara
Tatlı tatlı kovalardı Halo amca
Nerden bilirdim ki

/ Her sevda bir Anabellee doğurmuyor Gepetto
Her maşuğun bir Afrodit’i olsa da /

Biliyorum
Emsalsiz güzellikler büyüten gözlerimdeydi kabahat
Aynalar rüya, sureti riya idi

Ben sükûnet diyorum
Sen ihanet


Oysa
Karıncanın tabanları altında eziliyorum

Adı özgürlüktür
Bir turnanın gözlerinde ıslık çalmak
Mutluluk
Bir ekmeği adilce paylaşmak
En anlamlı kavga
Barış için savaşmak

Denizin üstünden, sana yürüyorum
Ufukta duruyorsun
Yağmur
Boran
Fırtına
Yıkmıyor da beni

Firari bir zanlı olsam, kırmızı bültenle aranan
Ne bodrum katı saklar beni, ne vazgeçerim yardan
Hani testi olsam su yolunda kırılan
Kalleş bir hançer yesem bağrımdan
Ne bu kavga koyar bana, ne direndiğim sevdam
Savaşmadıklarım öyle çok ki savaştıklarımdan

Aynı saatlerde uyandım
Kör vakitlerde düştüm aynaya
Yedi kırk beşte servis bekledim kaldırımlarda
Günlerin karanlığı buz gibi aşikardı
Günaydın demeden evvel gözlemeci teyzeye

Bakkal amca, sütçü teyze
Başkan, milletvekili
Dost, arkadaş, sevgili
Kaynana, damat, gelin
Bir balo hazırladım
Lütfen

Yaprak yeşil, güneş sarı
Bahar çiçekli, yaz sıcak
Kaş kalem
Kuş turna
Kış dediğin karlı olacak

O an
Mahallenin orta yerinde
Küçük bir çocuk ağlıyordu

Memleketimin çocukları erken büyüyordu
Gözlerim gayri resmi çatışmalarda donuyordu