Uyanın arkadaşlar vakit yaklaştı,
Son büyük savaşın ayak sesi var.
Ordumuz her an terörle savaştı,
Buna destek olanlarla kavgamız var.
Bu son savaş çok çetin olacak,
18 Haziran 2006 günü,
Beraber çıktık kaleye,
Kaptan,Şenasi ve Ben,
Zar zor çıktık zirveye.
Son tırmanışa gelince,
Yarattığın gibi kalamadım,
Gerçek müslüman olamadım,
Günah batağına yuvarlandım,
Rab'bim affeyle beni.
Dünyaya meyletti gönlüm,
Aniden hastalandın,
Belirti bile vermedi.
Doktorlar öyle dedi,
Bilemedik ey oğul.
Bu hastalık seni yedi,
Bugün günlerden Pazar,
Ailemizin kahvaltı zamanı.
Bir araya gelip sohbetimiz,
Şakalaşma zamanı.
Haftanın yorgunluğunu atardık,
Şair Mehmet Akif diyor ki;
Girmeden tefrika bir millete,
Asla düşman giremez.
Toplu vurdukça yürekler,
Onu top sindiremez.
Başkasına emanet edilir mi vatan? ,
Kahpedir vatanı düşmana satan.
Hiç razı değildir şüheda atan,
İyiler kötülere engel olmazsa.
Bu cennet vatanın her karış toprağı,
Bayram günlerinde ziyaret edilen,
Garip garip bekleşirler kabirler,
Bir fatiha yokmu diye ağlarlar,
Dünya ile işi bitmiş kabirler.
Kimi mermer ile yapılmış taşları,
Düşmanlarımızın istediği oldu,
İslam'ın içimizdeki gülü soldu.
Müslümanlığımıza fitne doldu,
İçimizdeki özü bozdu.
Düşmanlarımız bizi yıkmak için yarıştılar,
Su gibi aktı zaman,
Yıllarım nasıl geçti,
Yaşım elliye erişti,
İşte ömrüm böyle geçti.
Çalışmadan başka bilmedim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!