Kuru bir yaprak gibi,
Oradan oraya savruluyorum.
Bazen boş bir çuvalım sanki,
Olduğum yere yığılıyorum.
Gözümün önünde canlanıyor anılar,
Şair şöye demiş;
Hak'kın (C.C.) toprağında mülküm var deme,
Bağ ile harmanda hakkım var deme,
Güçlüyüm, kuvvetliyim, arkam var deme,
İnsanı sırtüstü yere vuran var,
Gözle görülmeyen virüs,
Sardı bütün dünyayı.
Nerede güçlüyüm diyenler?,
Gördüler anya'yı, Konya 'yı .
Virüs girdi mi bir yere,
Önce tarlada vitamindin,
Bir damla suda biriktin.
Annene intikal ettirildin,
Mucize istiyorsan kendine bak.
Önce bir parça et idin,
Sağlık Meslek Lisesinden başlıyor,
Belediye Evlerinde bitiyor.
Bir-çok araç oradan geçiyor,
Münih Belediyesine mi bağlı? .
Zemin toprak, üstü çakıl,
Şebinkarahisar'dan geliyorum,
Son anda yetiştim düğüne.
Birlikte pozlar verdiniz,
Birbirinize yakıştınız.
Mutluluklar diliyorum,
Nasıl yatacağım Ya Rab kara toprağa,
Bir toplu iğnenin acısına dayanamazken.
Senin huzuruna hangi yüzle çıkacağım,
Dünyalar dolusu günahım varken.
Gizlide aşikarda çok günahlar işledim,
Dış borcumuz dünyaları aştı,
Cari açığımız devamlı artıyor.
Düşman bizi kuşatıyor,
Krize yatırım yapmayalım.
Kendi paramıza sahip çıkalım,
Görüldü artık gerçek yüzleri,
Onlar bizim ezelden düşmanımız.
Savaş meydanında yenemediler ya,
Hedefleri bayrağımız imanımız.
İstiklal savaşında yenildiler ya,
Hepsi birbirinden beter,
Birini al, öbürüne çal.
Bizim hiç dostumuz yok,
Ne diyorsak orada kal.
Adı üstünde düşmanın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!