Mutluyum Şiiri - Semih Eratlı

Gece rüyamda şakıdığını duydum bülbüllerin,
Ve en güzel kokuları saçılıyordu etrafa güllerin.
Bülbül omuzuma kondu, gülü de yakama taktım,
Bilmem inanır mısınız; rüyamda kahkaha attım.

Sabah kalktım, rüyamı düşündüm…
Hayırdır inşallah…
Kendimi bir yokladım,
Zımba gibiyim maşallah…

Kahvaltıya başladım,
Kaymak ta, bal da boldu,
Radyodan bir şarkı dinledim,
Ruhum da neşeyle doldu.

Kahvaltı tamam,
Bitti bu öğün,
Allah’ım,
Bu ne güzel bir gün.

Şimdi kahve zamanı,
Bir büyük bardak, iki kaşık kahve,
Mis gibi bir koku yayıldı eve,
Cezvede su ısındı, başladı kaynamaya,
Radyoda oyun havası çalıyor;
Ben de başladım oynamaya.

Mutluluk saçıyor evin her köşesi,
Soruyorum kendi kendime:
“ Bu neyin neşesi ? “
Zannetmeyin bu adam deliriyor,
Sadece,
Mutluyum,
Oynayasım geliyor.

“ Bayram değil, seyran değil “ diyeceğim ama;
Hem bayram, hem de seyran bana sorarsanız.
Biraz da siz düşünün,
Belki bulursunuz,
Neden bu kadar mutluyum,
Anlarsınız…

Kahveyi biraz karıştırdım,
Elimi yaktı kaşığım.
Buldunuz mu arkadaşlar,
Neden bu kadar mutluyum ?
Söylüyorum…
Aşığım… Aşığım… Aşığım…