Mutluyduk!
Pembe iken yüzlerimiz ve utanmaktan bile utanırken her birimiz.
Önemsiz sebeplerden maliyetsiz gülüşler imal ederdik adetlerce.
Küçücük kalplerimiz gökyüzünün bütün sokaklarını ezbere bilirdi beyaz bir güvercin gibi.
Evet çocuktuk,masumduk doğrusu...
Siyah beyaz filmlere karıştırırdık istikbal hayallerimizi.
Güneşi seyrederdik dilediğimiz zaman ve dilediğimiz her yerden.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta