gözler her zaman gördüğüne değil,
görmek istediğine inandı
düşler ısrarla mutluluğu kovaladı,
ama hep en yakın olduğu anda elinden kaçırdı,
belki de mutluluk aldatmacasıydı bu gönlün
var olması gerektiğine inanılan ama hiç var olamayan.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta