Mutluluk, gürültüyle gelen bir sevinç değil —
sessizliğin içinde fark edilen bir denge hâlidir.
Ne coşkunun doruğunda yaşar,
ne de yokluğun kıyısında…
O, iki an arasındaki ince çizgide durur.
Bir kuşun kanadındaki rüzgâr kadar geçici,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta