Şeytan ve melekler dört bir yanda.
Kim bana şahit bu hayat zindanında.
Üstüme gelir cümle alem değiştiğim anda.
Tek duvar dostumdur varsın kötü bilsinler.
İçime atmam artık haykırırım denizler boyu.
İsteseydin yanında olurdum.
Onca kötü söze rağmen
Başucunda sabahlardım,
Yaşadığım tüm acılara rağmen.
İşim gücüm sendin,
Onca hayat telaşına rağmen.
Yüzümden düşen bin ise kalbimden düşene ders olsun.
Zalime değil geceleri uykusu kaçana sabır
olsun.
Suratıma kapıyı kapatana tuttuğu tokmak zehir olsun.
Ağlarken karaladığım her tümce hasma dert olsun.
Kışın soba tüttüğünde alev tüküren buharı bildin mi dost.
Ucu açık iki ok gibi ölüm, doğru ,düz ve upuzun.
Bilir miydin kışı? ölüm olmadan gerçek oluşunu.
Bir karış kadar yaklaştım ben ölüm baharına.
Bahset bana, bilmez mezarda olmadan ölüm ne(asil) diyar?
Sensizlik diye bir illet bana en zor hastalık.
Derdime derman yok, tüm duygular yapmacık.
Gözüm tek seni görür gerisi ezelden saçmalık.
Dünya terse dönse de gel kurtar beni.
Kokun bir hayli ırak bana lakin etkisi zihnimde.
Senle uyandığım her sabah bahardır bana
Yeryüzünü kıskandıran sevgili.
Bir serçenin gözyaşı gibi sana olan aşkım,
Ömrümü yoluna serdiğim sevgili.
Binlerce koku halt etmiş senin miskin yanında,
Kışı çok seven bir papatya düşün.
Ya da sarı kız mı demeli nasıl çağırmalı göğsüme?
Gözleri kan çanağı beklemekte bir cam buğusunda.
Yağmur çamur dize getirmemiş aşkını.
Gülünce durdurur zamanı, en sihirlisi dudakları baksana.
Mutluluğun sesleri gelir ince ince uzaktan,
Kıskanırım artık, tepki veremem aleme.
Tutan olmaz elimden, sadece;
Kandırırlar beni, çocuk gibi yalandan bir sevgiyle,
Tutuştururlar elime sus ağlama diyerek.
Bunların yanında,
Kaçıncı boyutundayım yalnızlığın.
Yoruldum sanırım hayat zindanında tutsak olmaktan.
Ağlamaktan kısılan gözlerim kimsesizliğin en afilli tarifi.
İçimse kor bir magmadan farksız.
Hasretinden ölmek üzreyim bu gece,
Kimsesizliğe yelken açmışım bir bahar akşamında.
Açıldım derinliklere geçer belki diyerek.
Hayat son kozunu oynar en zor anlarımda.
Hiçliğe gidişime ağlarım bir köşeye sinerek.
Yaşamın cilvesi derler bu unutuluşun adına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!