Alnımda ki çizgileri
Kader yazısı kabul ederim
Onu okumasını bilmem ama
Şükürdür dileğim her zaman
Kap kara olan saçlarım
Sen olduğun gibi kal
Güzellik abidem
İstemem yüzün sararma sın
Hazan yaprakları gibi
Sen olduğun gibi kal
Yanıyor san ki ateşlerde gönlüm
Bu çileyi çekecek ne suç işledim
Gurbet de mekan yoktur her nokta evin
Suçluya ceza verilir ama benim suçum ne?
Arşınlarsın yolları zaman belli değil
Evin durduğun nokta damın gök yüzüdür
Her gün kopuyor ömür takviminden bir yaprak
Kendi bildigine akıp gidiyor zaman dur diyen yok
Sonu nedir,sonuç nedir,hüsrana uzanıyor ömür
Daha doymadım ki hayata,hayatla sendeleniyor ömür.
Biçilmiş kefene sayılı günler desek,yok öyle şey
Kararmış gözlerim
Görme ile alakası yok
Farkında değil dünyam
Gülen yüzleri unutmuşum
Gönül istemedi karanlıkları
Severdim çocuklugunda İstanbulu
Bayılırdım gençliğimde istanbul'a
Çünkü bizim köyden çok büyüktü
Cazibeli ğelin gibi geliyordu bana istanbul
Çekiyordu beni içine adeta gel dercesine
Sokakalar,caddeler güzel,insanlar kalabalık
Uzaklaştı beyaz güvercinler
Yüreğimden
Yalnız kaldım ortalıklarda
Issızlık ufuklarında
Kanat çırpıp uzaklaştılar
Güneş doğacak yine bildigi yönden
Yollar ki hep duracak yerinde
Geçen sadece zamanlar dır
Güneş battıgı zaman bildigi yerden.
Ömür ki geçen günlere bağlı
Gönlüm hoş değil
Ne yardan yana,ne benden yana
Ezildi yüreğim kendimle birlikte
Gönlüm hoş değil
Ne hayattan yana,ne umutlardan yana
Geçmedi ömür,gülen bir gün ile
Neşenin muhabbetin, tadını bulamadım
Törpüleyen günler savurdu beni her yere
Toparlanamadım,parca bölük olmadan.
İntiharları başaramadım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!