Yalnızın her an yalnızım
İçtim bir yudum çayımı
Elim yüzümde düşünüyorum
Buz gibi hissediyorum yalnızlığı
Sahil kalabalık duygularımda
Çok canım yandı çok
Hayat denen yolda
Nefesler alırken
Yaşamak için
Çok canım yandı çok
Dönmedi bana yüzün
Seni beklerken ayazlarda
Görmedi beni gözlerin
Senin için ateşlerde yanarken
Neyleyeyim sensiz şehirlerde gezmeyi
Neyleyeyim sensiz güneşin doğuşunu seyretmeyi
Nisan yağmurlarında sensiz ıslanmayı neyleyeyim
Ellerin tuttuğum yar sen olamayınca
Bahçemde ki çiçekleri koparamam
Yetersiz kalıyor kelimeler
Feleğin sillesini anlatmaya
Düşüncelerim kısa kalıyor
Kaderin acılarını sıralamaya
Duygularım kabarıyor coşmak için
Yerinde durmayan hayat
Savurdu köşe bucak beni
Dağınık haldeyim şu analar
Zamanlar toparlaya bilir mi beni
Uçmak isterim gökyüzüne süzülerek
Kanatlarım yok bu imkansız
Sordular bana sensiz nasıl
Nasıl geçtiğini yılların
Sordular bana gecelerimin
Sensiz nasıl geçtiğini
Dediler çaresizlikten neler yaptın
Anlat bu işin sonu nereye varacak
Düşünme gamı kederi
Yaşamak yinede güzel
Dertlerini dert edinme
Yaşamak yinede güzel
Sucun mucidi ben miyim?
Nefret ve kinden başka duygular yok gönlümde
Sevgiler kayboldu sebepsiz yere
Niçin böyle düşünüp de söylüyorsun desen de
Bende bilemiyorum bu karanlık alemi bilen var mı?
11.01.2005 Zile
Yudumladım yılları içime
Sakladım her şeyi ile yürek köşeme
Acılar gömdüm ta derinliklere
Anlamasınlar bir başkaları diye
Umuda doğan güneşlerde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!