Ölüm dedikleri nasıl birşey mirov
Yaşamak kadar zormu.
De hele mirov
kaç para eder bu ölüm.
Ben çocuklarda gördüm,
Barut kokulu tenlerinde
ölümü kuşandımda geldim
kömür karası gözlerimde.
sevgi emekçisiydim,
en çok yüreğimi kullandım.
ellerimin nasırlarıyla,
kömür kokan ellerim,
olur da bir gün diyorum,
olmayacagını,bildigim halde,
artık ne olacaksa olsun,
olması gereken neyse!
Raydan çıkmış bir hayatın,
yaşam vagonlarında,
ömür yolculuğunda yalpalayarak,
gitmenin adıydı,sende yaşamak...
Gözleri o kadar derindi ki
Bir okyanusu andırıyordu.
Ondandı gözlerinde boğuluşum...
Ama bende hiç okyanusta yüzmemiştimki...
Onlarmı.?
Siz Birde kendileriyle
başbaşa kaldıklarında görün,
feryatları arşı alayı titretir.
Sıgınacak yerleri dahi yoktur.
Sineninizi açın onlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!