İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
29 Temmuz 2004’te, şairlerin nefes aldığı, kelimelerin hüküm sürdüğü edebiyatın kadim başkenti Kahramanmaraş’ta, güneşin dünyayı en içten kucakladığı bir yaz gününde hayata gözlerini açtı. Zihni, mühendisliğin ve sayıların mutlak gerçekliğiyle inşa edilse de; ruhu, doğduğu toprakların mayasından olsa gerek, daima şiirin o efsunlu ikliminde nefes aldı. Mustafa Emre Gökdal; görünenin ardındaki duyguyu, sayıların ifade edemediği hasreti mısralara dökerek, profesyonellik iddiasından uzak ama samimiy ...
