Mustafa Doğu Şiirleri - Şair Mustafa Doğu

Sen yoksun ya...
Gök yırtılmış, rüzgar isyan,
Sular kırgın akıyor dağlardan.
Kuşlar bile unutmuş türküsünü,
Özlem içime çökmüş, taş kesilmiş.

Yıkılan binaların enkazında
Kahrolası bir sessizlik hüküm sürer
Gökyüzü kararmış, güneş gölgede
Bir umut kalmamış, insanlar mahzun

Can kurtaranlar arar sevdiklerini

Gözlerin

Gözlerin bir gizem, derin ve güzel
Bir mavi okyanus, gökyüzünden esen rüzgarlarla serinlenen
Düşüncelerimi okuyan, kalbimi okşayan
Senin gözlerin, dünyada en güzel olan

Karanlıkta kayboluyorum,
Yalnızlığımın içinde boğuluyorum.
Gözlerim karanlıkta açık,
Ruhum yalnızlığımdan bıkkın ve yorgun.
Karanlıkta sesler çoğalıyor,
Birbirine karışıyor, zifiri karanlıkta kayboluyor.

Mevsim kış, dünya soğuk, gök bulutlu,
Kuru dallar, yapraksız ağaçlar durur.
Kar altında toprak, doğanın uykusu,
Her yer sessiz, ama içimde fırtınalar kudurur.
Sonsuzluğun sınırlarında kaybolan,
Bir parça hayat arayan bir insanım ben.

Bir kelimeye uydur her kelimeyi, Satırları korumak için yazılan her cümleyi.

Düşüncelerin, hayallerin, duyguların,
Kitabının sayfalarında yer bulacağın, sınırsız alanlar.

Her kelime, her cümle, seni yansıtacak,

Ey sevgili Peygamberimiz, sen ki insanların en üstünüsün
Sen ki yaratılmışların en güzeli, hakikatin ve güzelliğin kendisisin
Sen ki sırât-ı müstakîm üzere yürüyen, karanlıkları aydınlatan, insanları doğru yola iletensin

Sen ki doğruluğun ve adaletin simgesi, merhametin kaynağısın
Sen ki her daim sabırlı, mücadeleci, cömert ve yardımseversin

Anka kuşu, semada süzülürken,
Kanatlarında güneşin en sıcak tonları.
Göz kamaştırıcı bir ışıltı yayıyor etrafa,
Gücünü her anlamda ortaya koyuyor.

Efsanelere konu olan bu kuş,

Karanlık gecede yürüyoruz,
Yanı başımızda sevdiklerimizin cansız bedenleri,
Gözlerimiz dolu dolu, yüreklerimiz buruk acıyla doldu.

Nasıl dayanırız bu acıya?
Nasıl sakinleştiririz bu öfkeyi?

Acı bir halay sesi gelir
Kırık yaralı
Issız bir ülkenin çığlığında
Sağır eder sessizliği
Aldırmadan yakarışlara
Lif olur çeker hüzmüne