Bir yoldan geçiyorum, neresi burasi anlayamadim,
Yalnizim, kaybolmaktan çok korkuyorum,
Günlerdir yikanmamisim, çok pis kokuyorum,
Kosmaktan yoruldum, artik hayattan igreniyorum.
Ya bu yola atan beni, neden adresini vermedi,
Kimi dertsiz,
Kimi çilesiz,
Hep aci çekeriz biz.
Yürekler tas baglamis,
Gözler gerçekleri görmüyor,
Mutlulugu verdin,
Hep güldün,
Benide güldürdün.
Hergün seninle bastan dogan,
Karanlik günümü aydinlatan,
O mahsum,
Sensiz geçen yirmidokuzuncu günüm.
Senden hala bir ses yok,
Artik fark etmez,
Ben zaten kim oldugumu ögrendim,
Ben bir hiçmisim.
Bak sevdalim kendimi tanimaya basladim,
Sensiz geçen yirmiyedinci günüm.
Artik tamamen degistim,
Yalnizlik neymis,
Kendimi dis dünyaya sattim,
Kendimi varya sokaklara attim,
Kendime güvencimi kaybettim,
Sensiz geçen yirmibesinci günüm.
Zaman okadar hizli geçtiki,
Ben nasil yasadigimi,
Ben nasil sensizlige alisacagimi anlamadim.
Bu aralar çok düsüncelere dalar oldum,
Kendime iyi bir bakiyorumda,
Sensiz geçen otuzüçüncü günüm.
Artik uyuyamaz oldum,
Geceleri çalisir,
Sabahlari ölü gibi gezer oldum,
Kendimi taniyamiyorum,
Ayrilik korkusu,
Sensiz geçen otuzbesinci günüm.
Yine çaresizlik var,
Hiç kaybolmadi,
Nedense kendime güvencim kayboldu,
Artik korkuyorum,
Devamli ayrilik sözcügü ile agliyorum,
Sensiz geçen otuzaltinci günüm.
Hersey yavas yavas anlamini kaybediyor,
Bu gülmeler,
Bu sevmeler,
Hepsi neden yok oluyor,
Bir soru soruyorum simdi sana,
Sensiz geçen otuzyedinci günüm.
Az kaldi,
Ama dayanamiyor artik bu yürek.
Hergün sensiz yasamak,
Seninle olmak varken,
Sensiz aglamak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!