Perceremi sonuna kadar açip,
Sigarami agzima koyarken yakip,
Nedensiz bir sekilde aglayip,
Suskun bir sekilde duruyorsam,
Bunun nedeni mutsuzluktur.
Sanmistimki,
Bu sehirde,
Bir sen,
Bir ben variz.
Oysa,
Bizi ayirmak isteyenlerde varmis,
Eger seni sevdigimi,
Bilseydin,
Anlasaydin,
Hak verseydin,
Belki ozaman sende beni severdin.
Sensizligin,
Bu gece sokakta,
Sensiz gezdim durdum,
Sarhos olmam derken,
Ben simdi ayyas oldum.
Ben unuttum kendi halimi,
Saniyelerde seni düsünürken.
Gözlerinin içine baktigimda,
Yüregimin nasil titredigini bir ben bilirim.
Gözlerine dalip gittigimde,
Içinde nasil boguldugumu bir ben bilirim.
Gözlerinle hayal kurdugumda,
Bu hayallerle nasil yasanilacagini bir ben bilirim.
Bir seni sevdim,
Birde seni seven herkezi.
Ben senin için ölmek istedim,
Sense beni kalbinden silmek.
Ben hergün seni düsündüm,
Sense beni düsüncelerinde bogmak.
Sevenle, sevilen karsi karsiya,
Biri aci çekiyor,
Biri ise mutlu.
Biri agliyor,
Biri ise gülüyor.
Biri kokuyor,
Birgün gelipte,
Bana beni sevdigini söylesen,
SASARDIM!
Ama sana belli etmezdim,
Seni bulmusken,
Tekrar seni kaybetmekten korkardim.
Birgün seni sevdigimi anlarsin,
Neden hep sahte insanlara kanarsin,
Birde bana bakta kalbin kanasin,
Sen benim kalbimdeki yarasin.
Birgün seni sevdigimi anlarsin,
Aksam olup, karanlik çöktügünde,
Kis olup, martilar göçtügünde,
Aklimdasin hep biricigim benim,
Sevda olup, denizlere gömdügünde.
Lamba sönüp, elektirikler gittiginde,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!