Ormanın
güneşin
tam arasından
-Yeşil ne, ateş ne, üüüüüüü! -
Rüzgarınla ese savrula
Çarpıp
Gençtik o vakitler umursamak ne
Bi gülme tutardı hatta beni de
Meğer laf değilmiş sözü hayatın
İhtiyar etti bak işte beni de.
Öyle bir hikaye ki hepsi hayal
Bir elim vardı benim
Na şu kadarcık
Tanrıya tutardım kış geceleri
şimşek çakardı sık sık
Kafam na şu kadardı benim
Mümkünse hiçbir şey ol
Ve hiçbir şey bekleme
Hiçbir şeyden
Çok şeyin olacaktır
Göreceksin-
Her şeyden!
Seni sevmek benim en mahrem şeyim
Bunu senden başka herkes biliyor
Söylesem faydasız ne çok sevmiştim
Ne kadar yanıldım yar bilen biliyor.
-Hayaline sığmaz sevdam sevdiğim-
Nasıl vurulduğmu gören biliyor.
Bir şiirdin sen çocuk
Tepeden tırnağa kadar
Ay ışırdı bir vakit şarkılar söylerdi gece sonsuz
Gözlerin kadar.
Sida'ya ithaf
Anladım sen başkasın
Baktığın gördüğün anladığın şeyler başka
Toprağın suyun başka
Bir derviş bir ırmağa durmuş da
mütebessim
Ömrün düşünüp bakmış:
'Bu ne tuhaf bir resim;
Irmak akar denilir, sular lahzadır geçer!
Akan benim oysa tek,
Diliyor ve istiyorum ki;
Kimse şiir yazmasın artık.
Çünkü;
Ne kadar çok şiir yazılmışsa
O denli çoktur yaşamamışlık
Bu yüzden her bir şiir
Gece
korkunun büyüdüğüdür
Zamanın sefaleti
Umarsızlığı anlatır
bir nakarat-tır
Sessizliği zangır zangır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!