Müşkül Abdal, 20yy da Sivas'ın imranlı ilçesi koçgiri yöresinde dünyaya geldi. Kökeni Horasan'a dayanmaktadır Alevî-Bektaşî Kızılbaş inancına mensuptur.
Deyişlerde, irfan ve hikmet diliyle konuşan bir halk ozanı olarak bilinir.
Şiirlerinde sıkça Hak, yol, aşk, sabır, nefsle mücadele gibi temalar yer alır.
“Müşkül” mahlası, onun sıkıntı, dert ve imtihan kavramlarını manevi bir olgunlukla ele alır. 600 civarında deyişi nefesi bulunmakta olup en bilinen deyişlerinden biri şudur:
Müşkül Abdal'ım samah tutarım
Oniki imam ulu katarım
Arşa bakarım yerde yatarım
Yalvaralım her sabah her sabah
Bu deyiş, On İki İmam sevgisini, semahı, tevazu ve yalvarışı içeren tipik Alevi nefeslerinden biridir.
Pir Sultan Abdal, Kul Himmet, Şah Hatayi, Virani, Seyyid Nesimi, Fuzuli,Kaygusuz Abdal, Teslim Abdal, Dedemoğlu, Yunus Emre'den feyz alıp etkilenmiştir.
Eserleri
AHVALİM BİR KEREM İSTER
Ahvalim bir kerem ister
Almayan razı mı olur
Kadir Mevlâm necat göster
Bulmayan razı mı olur
Yürüdüm kevnü mekanda
Dahi söyleştim irfanda
Hırka şal Veys sultanda
Gelmeyen razı mı olur
Dert bölük bölük eyledi
Biri hazeran eyledi
Gülzarı gazel eyledi
Solmayan razı mı olur
Aşık yanar ataşınan
Kaynayan gönül coşunan
Kalktı havaya huşunan
Dolmayan razı mı olur
Müşkül Abdal göçmek işim
Konmaz burda ecel kuşum
Gülmez yüzüm ondan yaşım
Gülmeyen razı mı olur
Müşkül Abdal
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!