Ne icerdim ne arardım
Şarap ile acı arkadaş olmasaydı
Yumunca gözlerimi uyuması güzel olurdu
Kabuslarım senin yüzün olmasaydı
Toz zerrelerin ellerimdedir
Nefesim bağrındadır
Ruhum içinde bir fidan gibidir
Beni kalbine sar toprak kızı
Güneşin yaktığı o güzel bedenin
Unutursun
Bana gelecekten bahsetme
İçinin sıkıntısı dinince
Ağaçlar yapraklarını açınca
Unutursun
Yemin etme
İnsanın irfanına güvenmek gerekirdi
Kendi sonunu getirmeseydi
Biraz elleri titredi,terlerdi
Korkardı biraz
Güvenseydi birbirine ne olurdu
Şaşılaçak şey ölüm makineleri icat edip
Döküyor hayat beni kadeh kadeh
Lakin süzgeçinden geçmiyor tek bir parçam bile
Bilsemde gelmeyeçeğini
Sol yanımdan bir umut bir köşede seni bekler
Bir köşede vazgeçenler acırlar bana
Kendimi ne kadar farklı göstersem de nafile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!