Mahşere kalsın davam kimsede hesabım yok
Böyle durgun durduysam yorulduğum içindir
Her gelen yaşatınca yüreğime farklı şok
Kalpten kalbe yol olup sürüldüğüm içindir
Tutuşturdum ömrümü bir aşkın avucuna
Hayat payıma hasret sunduğunda çok geçti
Diktim umutlarımı sarp dağın yamacına
Ayrılık yeli esip söndüğünde çok geçti
Hale yola koyulmaz düzen değişti gayrı
Suriyeli’nin göçü memleket meselesi
Eski töre bozuldu şimdiki kültür ayrı
Amerika’nın gücü memleket meselesi
Caddenin ortasında mendil satan bir çocuk
Soğuktan yüz kızarık elleri üşüyordu
Boynunda ince atkı eğninde yırtık gocuk
Buz tutmuş kaldırımda kayarak düşüyordu
Menekşe gözlüm benim yokluğun ölü yaşam
Olmadığın sürece bütün her yer dert köşem
Sen aklıma geldikçe kayboluyor tüm neşem
Hasretin kalbe saplı zehirli oktur bana
Eskiden dünyada insanlık vardı
Menfaat akınca mertlik bozuldu
Çakal da aslana korkuyu verdi
Kafaya takınca mertlik bozuldu
Bulmak istiyor isen bizzat kendinde ara
Aradığın duyarlı şahsiyete sor beni
Öncelikle gönlünden seçilsin akla kara
Tertemiz kalbindeki saf niyete sor beni
Laf ağızdan çıkar lakin
Sözde mümin olunmuyor
Değil isen darda sakin
Düzde mümin olunmuyor
Refah varken ne de güzel
Şimdi sen gidiyorsun ağlama deme sakın
İçim kan ağlıyorken gülsem ne değişir ki?
Gözündeki o ışık sönmüş ayrılık yakın
Yılmayıp ardın sıra gelsem ne değişir ki?
Nefesimsin deyip girdim günaha
Yüz verdim diye mi beni terk ettin
Evliliğe her gün bir adım daha
Hız verdim diye mi beni terk ettin
Duyurdum âleme mest ettiğini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!