Murabba Şiiri - Zati Şiirleri

I

Bâga açılmak gerek gül gibi sohbet vaktidür

İrgürürsen râh ile ger rûha râhat vaktidür

Sâkiyâ yürit ayagı kim be-gâyet vaktidür

ʿAyş u nûş itmek gerek gül faslı ʿişret vaktidür

II

Bunı dir mestâne naʿra uruben bülbül yine

Meclise küp küp gelüp düşmek gerekdür mül yine

Gülsitândan yolınup dir sana sâkî gül yine

Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

III

Nergisün hâbın muʿabbir böyle taʿbîr eylemiş

Nüsha-i verdi gören bu veche tefsîr eylemiş

Lâciverd ile benefşe bunı tahrîr eylemiş

Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

IV

Gonce-veş kalbün ʿaceb hicründe nice tarıla

Su gibi lâyık budur ki gülsitâna varıla

Bûstânda gül gibi bir gönli açuk yâr-ıla

Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

V

Bâgda serve çıkup yârânı gözler yâsemîn

Gülsitân bir câme geydi kim hezârân âferîn

Gülşene daʿvet ider sana salup şâh âstîn

Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

VI

Zînet itmiş kend’özin her bâg-ı sebz ü al ile

Şerh-i hüsni gülşenün gelmez beyâna kâl ile

Dir sana agız açup gonce zebân-ı hâl ile

Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

VII

Bâga açıl Zâtiyâ bir kaç gül-i handânla

Tarf-ı gülzâra yüri ayak götür yârânla

Gülsitânda dir sana bülbül latîf elhânla

Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür