Munzur
Yaktılar ormanlarımızı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Her kelimesini teker teker onaylıyorum ve şiirinize yürekten katılıyorum.İnsan düşmanı bu kafaların doğaya acıyacaklarını ummuyorum.İnsan katili,doğa katili bu sömürücü,çokarcı günübirlik yaşama zihniyeti geleceği düşünemez ve yok etmeye çalışır doğa güzelliklerini.Şiir için kutluyorum.
munzurun doğaharikası güzelliğinin bozulmak istendiği su günlerde verilebilecek en güzel cevabı bu siirle vern yusuf abiye sonsuz tesekürlerimi iletirim.gercekten duygularimiza tercüman olmus.yüreğine sağlık....
'Munzurdan bir kuş indi
Karalı
Gittim baktım kanatları
Yaralı
Kirvem belli Dersim dağları'
Ahh Munzur dedikce yuregim bir baska diyarlara gidiyor....Munzur eteklerinde akan caylarin sizisinda buluyorum kendimi..! tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta