Münzevi İhtiraslar
Münzevi ihtiraslar doğuruyor günler
Kırık dökük kentler
Avuçlara sığmaz oluyor bu mevsim
Başlangıcı hiç olmayan
Bir sona, mühürlü sözlerim...
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Umudum
Kanatlansın, şahlansın
Henüz görülmemiş o rüyanın eşiğine...
Kırk dereden su getir,
Kırkbirinci ol sen...
Belki yaslanır dizlerim dizlerine
Kalmaz içimizde zerrece kir
Susadım... Susadım...
Durma!
Bana nefesini içir...
vay bee usta. ustaaa... usta be... ne denir sana.. eyvallah...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta