Münir Üsküdar Şiirleri - Şair Münir Üsküdar

Erir yavaş yavaş yürek
Parçalanır duygular
Çırpınır durur
Reçele düşmüş
Sinek misali
Kilitlenir gözler boşluğa

Beni,
Sen uyandırmalısın.
Günaydın öpücüğüyle..
Parlak sabahlık içinde
Kuğular gibi dolaşmalısın
Ortada.

Zaman durdu
Yırtıldı gökyüzü
Kızardı karardı
Aşkın kör yüzü
Kıskançlık fesatlık
Aldı başını gidiyor.

Kurumuş
Çatlamış dudaklar
Açacak güç yok,
Ağzı.
Çekilmiş damardan kan
Çorak

Kurumuş ağacın dalı
Azgın denizinküreksiz salı.
Sonbaharınsararan yaprağı
Kızgın güneşinçatlamış toprağı.
Hepsi benim.. Benim olsun.
Dinmeyen yağmurun seli

Gözyaşınız buharlaşıp
Bulutlara asılmış
Yağmur olmuş sonrada
Yeryüzüne dökülmüş.
İnci mercan kaplamış
Değdiği her yeri

Gül karanfil
Lavanta koksa da tenin
Asıl kokun topraktır senin
Doldurup bavulla doları
Taşıyıp kamyonla lirayı
Değiştiremezsin asla sırayı

Bak ellerin soğuk
Saçların darmadağın
Dudağın soluk
Gözündeki ışık sönmüş
Üzülmüşsün belli.
Kim bilir karanlığın

Işıklar söndü
Karardı gökyüzü
Soldu
Şairin yüzü
Ortalık sessiz
Herşey anlamsız..

Kararsın gökyüzü
Savursun fırtınalar
Önüne geleni..
Delice yağsın yağmur.
Yırtsın geceyi şimşekler..
Giyme üstüne bir şey