Yolumun yamacında yorgun yolcuyum,
Sona varmak değil maksadım,
Gücüm yettiğince sürüklenmek sadece.
Hakir gölgeler aman vermezken güneşime,
Dizeler savaş alanına döner bense yaralı bir muharip,
Ama şiirler yüz yıllardır savaşın destanını anlattı,
Savaşçının tükenmiş halini değil.
Muharebe alanında soluklanıp Tanrıya dua ediyorum:
“Beni kötülerin iyiliğinden koru.
İyilerin kötülüğüne ben karşı koyarım.”
Kim bilir kaç yıl düşündüm,
Beni koruduğunu bu köhne duvarın,
Halbuki sadece görüş açımı kapatmış.
Elde ettim bu zaferi pek zor olmadı,
Lakin elimdekilerle vedalaştım,
Usa yatkın olan elindekini tutmaktı.
Ehven olan ise hiç bu kaosa karışmamaktı.
Cevabı bilinmez bir soru sordum elçime ve
Bekledim, beklettim ve bekletilmekten yüksündüm,
Sabrım gözlerini yumdu ve çatlattı taşını,
Her zaman tam zamanını beklemek,
Ayak diretir zamana ve giden geri gelmez.
13.03.2026
Gaius Flavius DivinusKayıt Tarihi : 13.3.2026 22:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!