Bazen sigortası atar beynimin,
Ben mi kör bakarım, alem mi görmez?
Çivisi çıkan şu; sahte alemin,
Ya alem çok akil, benim ki ermez!
Bu kadar şaşaa, bunca velvele,
Aymıyorsa ne diyeyim daha ben?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Her zamanki gibi güzel bir çalışma..Senin gibi dostum olduğu için çok şanslıyım.
Recep Uslu
mükemmelin de üstünde bir çalışma bir paylaşım
kusursuz güzelikte akış anlatım titizlikle
yüreğinden okuyucusuna sunulmuş
severek okudugum okurken haz aldığım bir sunu
kutlarım yüreğini başarılarıyın devamını dilerim
tebrikler üstadım....
herşeyimizle ona tabiyiz...
anlamlı bir çalışmaydı...
saygılaırm şiir yüreğine...
sevgilerimle selamlıyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta