Mukaddes Şiiri - Atilla Atakan Bolat

Yer yüzünde doğan her şey bir şiirin esamesi gibi. Yazılan her yazı doğan her çocuk açan her çiçek ve geçen her mevsim. Mukaddes zaman sonsuzluğunun her köşesine sanki bir şiir saklamış gibi. Sonsuzluk kendi içinde her şeye bir döngü kurmuş her şeye bir vakit biçmiş sanki. Bu kadercilik mi yoksa kaçınılmaz senaryolar için bir kurtuluş fırsatı mı. Bir ömür cevaplar için yeter mi ya da ben cevaplar için yeterli miyim. Faniliğim kutsallık biçtiğim şiirlerde yaşayacak kadar kudretli mi? Sorular ve sorular. Zihnimde bir türlü bitmeyen sorular. Bir şiir olup her şeye cevap vermek bir hikaye olup ömürlere sığmak. Aslında anlatacağım neler var ben de pek bilmiyorum. Her şey bugüne getiren şeyleri kendi ellerimizle inşa edip yine biz yıkmadık mı? Yıkımın torunları olan insanlık, yıldız tozlarından bu yana sürdürmüyor mu geleneğini?
Sanatın ve şairane tavırların yaratıcısı evren. Bize sunduğu her yıkım şairine kişiliğinden bir hediye. Bazen unutmamalıyız ki yaşadığımız her facia bize yalnızca yıkım getirmiyor. Yeterince geçen zaman sadece olağanüstü olanı sıradan değil sıradanlığı bile eşsiz kılabiliyor. Bundandır zamana biçtiğimiz o mukaddeslik. Zaman gösterir bize
bir kıvılcımın nasıl aleve dönüştüğünü
Bir alevin nasıl küllerde söndüğünü
Bir külün nasıl kuşlar doğurduğunu
Bilemeyiz ki zamanın hangi noktasındayız
Demedim mi peki zamanında
"Geçmiş zaman yok
Gelecek mi
Bence bunun bir önemi yok
Sadece sen ve ben şu anda
Birkaç azımsı sonsuzluktayız"
Birkaç azımsı sonsuzluk
Ah.. Ne de yüce bir karmaşa değil mi? Sanki gerçekten toz bulutlarındaymışız gibi.
Sanki kökünden geldiğimiz bizden bunu istiyor gibi
Peki biz ne yapmalıyız?
Vadedilen zaman ne zaman gelecek?
İçimizden akıp dudaklarımızda can bulacak şiirler için hangi mısraları fısıldayacağız?
Saatler geçiyor günler nasıl oluyor da bitiyor.
Her geçen gün merakla okuyoruz
Yüce şair hangi mısraları reva görecek bize
Yüce şair hangi kafiyelerde ayıracak ve buluşturacak
Öyle garip bir yaşam ki
Son nefesini vermeden düzeni çözemiyor insan. Zaten bundan sonra da geride kalan için her şey çok geç.
Ne de yüce bir düzen değil mi?
Tüm yaşamı boyunca şiiri arayan insan aslında şairin en büyük şiiri.
Her şeyden ve herkesten daha güzel bir dokusu var.
Ve biz yalnızca rollerimizi oynuyoruz.
Kimi zaman bir figüran
Kimi zaman bir baş rol
Aynı hikayenin değişik sayfaları olmak
Ne çok şey alıp götürüyor bizden değil mi
Ne de çok yoruyor
Zaman
Zaman her şeyi değerli kılacak kadar kudretli
Unutmamalıyız ki sönen bir yıldız yoktur şairin defterinde
Yalnızca yanlış sayfada gezinen bir okur vardır.
Ve şimdi sadece
Beklemek düşüyor.
Doğru sayfada buluşmak için
Doğru kafiyeler yaşamak için
Her şeyin efendisi
Mukaddes zamana
Saygıyla..