Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Maalesef (Türkmenistanda) varlıklı bir ailenin 2. çocuğu olarak dünyaya geldim.Kendim balkan Türkü olduğumdan ve Türkmenlere benzemediğim için Türkmenistanda bir Türk olarak, çocukluğumda birçok kez ırkçılığa maruz kaldım.(Yani anlayacağınız Türkmenlerden sürekli uzak durmaya çalıştım.)Türkmenistanda 12 sene kalmama rağmen hiç Türkmen arkadaşım olmadı ve Türkmence 1 kelime dahi bilmiyorum.Derdimi anlatacak kadar rusça biliyorum çünkü mahallemdeki arkadaşlarımın hepsi rus idi.Ailecek bu ırkçılığa ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!