Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yazmak, inadına yazmak ve paylaşmak. Öğrenmek, öğrenmek... Yüreğiniz zindan değil! Bırakın aksın duygular… Ne mutluğun resmi yapıldı ne de aşklar mutlu, herkeste bir mutsuzluk türküsü… Oturmuş köşe başında mahzun ve üzgün bekleyen ben. Güneş yanığı misali yangın, çöllerde günlerce yol almış, susamışım. Rüzgârlar arasında kalmış bembeyaz bulutum. Yağmurda toprak kokusu, yeni dikilmiş fidenin can suyu, yağmurdan sonra gökkuşağıyım. Otlar arasında bir çiçek, kızgın çöllerde serin bir ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!