Dağların kaldırılıp çarpıştırıldığı tuz edildiği ve
Çocukların saçlarının ak düşeceği güne yemin olsun ki…
Yaralarımın kabuk altına yerleşke kuran sızı tadında fısıldayacağım seni unutmaya yüz tutmuş yüreğimin kuraklığına
Çer çöp olmuş gönlüm bozkırlarında dolaştıkça ahu bakışların
Gözlerinden yüreğime taşan ebru deseninden ağlayacağım ismini
Ne bir gölge edineceğim kirpiklerin haricinde
Ne de kıtlığımı sonlandıracak bulut gözetleyeceğim
Gözlerinin yüreğimi gömdüğü yerde yar’a edineceğim seni göğsüme…
Gökyüzünün katman katman erimiş madenler gibi göründüğü ve
Arzın biriktirdiklerini kustuğu,
Bedenlerin ruhlarla eşleştiği güne yemin olsun ki…
Hissedebildikçe tenimde yarılmış izini
Kirpiklerin aşk bakabildiğini dillendireceğim
Ağlamak tutmuş bir gülüşün yaraya şifa olduğunu
Külün kana set olduğu izde bakacağım gözlerine
Yitirmedikçe şuurumu
Faslı aşk dillendiği her vakit ismini yâd edeceğim ve sessiz avazlar ile yutkunacağım ismini yüreğime
Memnunluk pişmanlık arası ayrık yazgıya bazen gözyaşı içlenip bazen hamd edeceğim…
Karanlığı söküp yüreklere aydınlığa sürükleyen şafağa,
İncire, zeytine, saf tutanlara ve nefes nefese koşan atlara yemin olsun ki…
Faydasız hüzünlerin kalp zayıflatan anılarında yer değiştikçe gözlerin
Durup durup seni soluklanacağım nefes aralarında
Sızın artıkça gönlüm yaralarında ertelenmiş kelimelerimi salacağım ardına
İsmin kelebekleri konduğunda dilimin burçlarına
Adanmışçasına gözlerine önce tebessüm edip sonra yaslanacağım
Gözlerim ile gözlerin arasına çektiğin ayrılık sürmesinde ömrüm boyu konaklayacağım…
Yörüngesini şaşmayanlara, bıkıp usanmadan durmadan çağıranlara
Söküp çıkaranlara, saf tutanlara ve yağmura yemin olsun ki…
Unutmak adına yüreğime yazılmadı adın
Fırtınalı ömrümün darmadağınıklığında buharlaşmadı adın kalp denizim sonsuzluğunda
Kirpiklerimin kuraklığına yağmur diye ağladım hüznünü damla damla
Bitmedi tükenmedi ömrüm yarısında yasın
Vazgeçmedi gönlüm gönlün sırlarında
Mezar taşları ve erik ağacı şahitliğinde halende ellerinin sıcaklığı var avuçlarımda
Gözlerimde gözlerinin karanlık efsunu…
5-6 Temmuz 23
10:11
Kayıt Tarihi : 9.1.2025 09:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bak kalemin karşısında esas duruşa geçti kalem.
Ve,
Mahzun yüreğinle sen;
Kelâmların geldiği yere emanetsin...
Kalpten muhabbet ve şevkatle,
Ablan Dengî
TÜM YORUMLAR (1)