Yer sarsıldı, gök sustu o kara gecede,
Karanlığın içinde bir feryat yükseldi.
Sen doğdun minicik ellerinle hayata,
Emine Erva adı mucizeyle geldi.
Yıkılan taşların arasında açan çiçek,
Korkunun ortasında bize nefes oldun.
Gülüşünle dağıttın kara bulutları,
Yaralı gönlümüze büyük şifa oldun.
Sarsılsa da dünya, sen dimdik duracaksın,
Zifiri karanlıkta ışık saçacaksın.
Depremin kışında bahar getiren kızım,
Umudun en güzel ismi kalacaksın.
Adın güven versin, ruhun hep ferah olsun,
Bastığın her toprak huzurla dolsun.
Sen bizim en büyük direncimizsin,
Emine Erva, yolun aydınlık olsun.
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 21:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!