Yargısız Dünya
Her hata, her günah insanın kendi yükü,
Kimi taşır sırtında, kimi saklar gönlünde.
Ne kalem yazar hepsini deftere,
Ne bir kul anlar diğerinin derdine.
Yaşarken Defnettim
Ben kendimi
Yaşarken defnettim,
Kendi ellerimle örttüm üzerimi,
Toprağın sessizliğinde sakladım
özgürlük
Bir çocuğun titrek elleriyle
duvara bıraktığı yazıyla başladı her şey.
“Yaşasın devrim, yaşasın kardeşlik”
diye haykırdı kireç kokan taşlara.
Yeni Bir Başlangıç
Belki de yeni bir başlangıç yapmanın vaktidir,
Eski defterleri kapatıp, küllerden doğmanın vaktidir.
Karanlık gecelerin ağırlığını sırtından indir,
Gözlerini ufka çevir, orada ışık seni bekler.
Yetmedi mi Yalanların?
Yetmedi mi söylediklerin,
Dudaklarından düşen her kelime,
Bir umut gibi doğup
Bir mızrak gibi mi saplandı kalbime.
**Yokluğuna Sitem**
Ey sevgili, isyanım yok ama yüreğim dar,
Gülüşün bir hicran, bakışın ağır bir zar.
Sensiz geçen geceler, çölde serap gibi yanar,
Aşk ki bir mum, erir sessizce karanlığa karşı!
Yol ve Kalp
Kalbin yetmiyorsa, sevemeyeceğin insana dokunma,
Gözlerinde umut aratma, sözlerinde bahar sunma.
Sevda bir ateştir, yürek ister,
Yanmayı bilmeyen, kıvılcıma yaklaşmasın.
Yorgun Bir Annenin Nasihati”
Çocuklarım…
Gelip oturun yanıma,
Yorgunum, ama anlatacaklarım var size.
Bu eller var ya,
Yorgun Aşkın Ardından
Peki ben seni sevemedim,
belki de yüreğim yorulmuştu eski yaralardan.
Belki de yollar,
gölgelerle kaplanmıştı adımlarımda.
YORULDUM SENİ ARAMAKTAN
Her gece gözyaşlarımla
Yastığımı ıslatmaktan yoruldum.
Uykular bana küs,
Rüyalar bile seni saklıyor benden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!