Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Selâmlar Efenim, iyisinizdir İnşaAllah. Ben, iyi olmaya çalışıyorum... Benim adım, Mücahit Ali Turan. Kadir Turan'ın oğlu ve merhum Ali Turan'ın torunuyum. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Türk Dili Ve Edebiyâtı Bölümü öğrencisiyim. Saz çalan, Türküler söyleyen ve Aşk'ın bizzat kendisi olan, kendi hâlinde bir Allah kuluyum. Ben, Papatya'sız, boynu bükük bir Gül'üm... (Şiirlerimin tamamını paylaşmıyorum. Bazı şiirlerimden bazı ufak kısımlar paylaştım, o kadar. Şiirlerimin ilk şahidi Hanımım ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!