Mübareze Şiiri - Hasan Özen 2

Dolaştıkça dolaştım, halden hale
Beni benden eder bin bir merhale
Muhasara edilmişti son kale
Kuşatmayı delip de geçemedim

Kendim ile başa baş mübareze
Sandım, galip gelirim eze eze
Hitamında ben getirildim dize
Nefsimi tutup yere seremedim

Bazen yenilirim, bazı yenerim
Her fırsatta tepesine binerim
Bitap düşersem de yine denerim
Kavgamın hakkını tam veremedim

Ben sopaya çektikçe o sendeler
Canı çıkacakken merhamet diler
Oyunda pek mahir, neler var neler
Hileyi katmayı beceremedim

Tok iken sevinir açken delirir
Keyfini bozarsam hemen gerilir
Kiri, isi silindikçe belirir
Tozunu pisini süpüremedim

O döktü dağıttı, ben topladıkça
O buldu çıkardı, ben sakladıkça
O kara çalardı, ben akladıkça
Karşıdan karşıya geçiremedim

Bitmedi yıllarca, çetin mücadele
Tutulmaz çığırdan çıkan çetele
Kar etmez pahasız mübadele
Verdim de almayı sindiremedim

Aklımı kaybettim, olmadı makbul
Gönül, çok yerde görmedi kabul
Hasıl ikilikten tezat tekabül
Zıtta belemeyi öğrenemedim

Buraya kadardı vardım nihayet
Bitişler ömürde yeni bidayet
Ya rab acizine bahşet hidayet
Başladıklarımı bitiremedim

Şu sıra kıyamet dinmez fırtına
O yetti dedikçe bindim sırtına
Sığındım kaldım da ölüm ardına
Ben ki… ölmeyi de öldüremedim …