Devinirdi yüreğinde çağlayanlar
gözlerimde asılı bahar mavisi
dağ yamaçlarında bir gül
yüreğimde kor gibi
renklerde mor gibiydi...
Leylaklar ıslanırdı gülümseyince
O bana Ankara ben ona İstanbul'dum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




O bana Ankara ben ona İstanbul'dum.
onu yağmurlu bir günde buldum.
Şiiri okuyunca Ankara ile İstanbul arasında gidip geldim... Her seferinde kendimi İstanbul'da buldum... :)
Güzel şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta