Üstelik sadece gözleri vardı bir körü anlayabilmek için
Sorgu melekleriyle dalaşıyor her rüyasında,
Çiviyle çakılmış yerinden kalkamayan yaşıtları gibi Gragor
En güzel sabahların akşamında uyanıyor ve sövüyor ufkun kirazdan çalınmış kızıllığına
Kuyuya düşüp ölemeyen çocukların hikayelerine inanmak istiyor bir de
O halde favori dünya savaşımı anlatayım ona
Dişlerimle sıktığım harfler düşerse
Ahlaksız tekliflerin efendilerine sığınacağım
Nehirlere anlatılan ayna kırıkları ve sarmaşıklara öykünen kıskıvraklığım
Annemin kızlık adıyla alay ederken celladın başını vuran gece
Göğsümde nefesimden daha fazlası
Polis barikatlarının toplanması gibi bir hüzünle,
Kırgın atın ayağına çakılan kızgın bir nal gibi
Serzenirse bir gece ölüme kız kardeşim
Başucuna koyduğum melek şunu söylesin
"Ölünce efsaneleşemeyebilir insan"
Yasin DemirciKayıt Tarihi : 18.11.2026 13:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!