Sevginin hızla yok edildiği,
Kin ve nefret tohumlarının ekildiği,
Kibir ve cehaletin yaygınlaştığı ,
Umutsuz günlerin ortasında,
Yanıma güzel bir Kumru çıktı geldi ...
Hiç düşlemediğim bu minik kuş,
Bana yaklaşırken hiç tereddüt etmedi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta