Mış gibi değil gerçek hukuk

Mış Gibi Değil, Hakikaten hukuk

“Mış” gibi adalet dağıtan
“Muş” gibi hukuk varmış sanan
Bir çağın içinden geçiyoruz;
Kelimenin gölgesi var,
Kendisi yok.
Karar var
Ama bağlayıcılığı rüzgâra emanet.

Mahkeme var
Ama vicdanı sürgünde.
Hüküm var
Ama hakikat tutuklu.

Gizli tanıkların gölgesinde
Şafak vakti çalınan kapılar
Sadece evleri değil,
İnsan onurunu da uyandırıyor korkuyla.

Oysa adalet,
Gece baskını sevmez.
Adalet,
Gizli fısıltıyla büyümez.
Adalet,
Işığa çıkar;
Delille konuşur,
Vicdanla tartar.

Ey akıl,
Sen terazinin şaşmayan kefesi ol.
Ey gönül,
Sen o terazinin merhameti.
Çünkü biri eksik olsa
Ya zulüm doğar
Ya kaos.

Kuvvetler ayrılığı
Bir teknik mesele değil,
Nefsin sınırlandırılmasıdır.
Gücü bölmek,
İnsanın zaafını kabul etmektir.

Güç tek elde toplanınca
Önce denge susar,
Sonra hukuk yorulur,
En son hakikat düşer.

Biz rövanş istemiyoruz.
Biz intikam değil,
İntizam istiyoruz.
Bozulan kantar
Herkesi tartacaksa
Önce kendini tartmayı öğrenmeli.

Adalet,
Sahip değiştiren bir kılıç değil;
Herkese eşit mesafede
Bir bilinç hâlidir.

Eğer bir gün
Beraat edenin onuru
İade edilmezse
O mahkeme eksiktir.

Eğer suçsuzun malı
Faiziyle dönmezse
Zarar tazmin edilmezse
Devlet eksiktir.

Eğer karar uygulanmazsa
Anayasa eksiktir.
Eksik olan metin değil,
Bilinçtir.

Şimdi soruyorum:
Hukuk korkunun sopası mı olacak,
Yoksa özgürlüğün teminatı mı?
Biz
“Mış gibi” bir hukuktan,
Hak,hakikat,hakkaniyet eksenli,
Adil bir hukuk sistemi istiyoruz.

Akılla kurulan,
Gönülle büyüyen,
Bilincin evriminde yükselen
Bir adalet düzenine…

Çünkü gerçek devrim
Sandıkta değil yalnız,
Zihinde başlar.
Ve bilinç uyanırsa
Ne gizli tanık kalır
Ne karanlık şafaklar.

O zaman hukuk
Yazılı bir metin değil,
Yaşayan bir ahlak olur.
Ve biz
Adaleti konuşmayız artık
Adaletle yaşarız.

Kemal Tekir
Halkın hak kın sesi