rahmimde taş taşıyorum
adı konmamış bir felaketin cenini
kalbim değil bu
küçük bir akıl hastanesi
koridorlarında çıplak ayak dolaşıyorum
tam bir mevsim olamadık
takvim yaprakları değil
tenimiz eksildi birbirinden
kışın bitmesine bir hafta vardı
karın ağırlığı omuzlarımdan yeni inmeye başlamıştı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!