Fikrine dahi kalmamışken tahammül kederin
Ruhumu alında bu yorgun beden ile gölgeme serin
Beni şiirler almaz,
Mısralara sığdıramazsın.
İsyan dolu bütün duygularım,
Elinden kaçırdın mı
Bir daha tutamazsın...
Dön bak şu haysiyetsiz güruha
Hangi yalan ermiş ki sabaha
Hak yerini bulur elbet
Baksınlar edilen aha
Sabun çare olmaz kokuşan günaha
Bir esinti dokuntu yüzüme
Tanıdık desem, çıkaramadım
Öyle uzak kalmış ki tenim nefesine
Ürperdim
Sesini bile tanıyamadım
Ölse Mecnun ölürdü çölde susuzluktan
Ölmedi dahi Leylasızlıktan
Nede Leyla Mecnunsuzluktan
Ben niye kıvranır oldum İstanbulsuzluktan
Kesilmedi vapur sesleri soluktan
Ölse Mecnun ölürdü çölde susuzluktan
Ölmedi dahi Leylasızlıktan
Nede Leyla Mecnunsuzluktan
Ben niye kıvranır oldum İstanbulsuzluktan
Kesilmedi vapur sesleri soluktan
Kaderine kürek çekmekten yorulmuş gibisin
Sığındığın limanda esmiyor mu rüzgar
Kadehlerde kendini de derdinle unutmuş gibisin
Mey de merhem ne arar
Uzaktan gelen ıslık sesi gibisin
Belli ki hala yaşıyorsun
Kuvvetli nefesin
Bir tınıydı zamanla unuttuğum sesin
Sitem sarılı sözlerle
Sevmeseydim üzülmezdim bukadar
Endişe sarmazdı içimi
Aklımda onca deli sorular
Ama belkide bu son haykırışım,
son çırpınışım,
Vakit tamam, artık gitmeli
Perde kapanmalı
Bu oyun alkışsız
Sessiz sedasız bitmeli
Hazanda solmayan yaprak gibi dalında üşümeye mahkum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!