Miraslarımız Şiiri - Abit Çelik

Ben bir kalemim ,dostumsa kağıt
İçimde patlayan sessiz barut
Özümüz toprak özümüz yakut
Altın bize habbeden kalma

Hepsi kendi benliğinde savrulur
Yanar yürek de hep çifte kavrulur
Bir gün vicdan haybeden doğrulur
Akıl bize habbeden kalma

Sen misin fersahın efendisi
Sen misin cihanın kölesi
Belki de görülmez böylesi
Kibir bize habbeden kalma

Mecnun bile bulamadı doğrusunu
Ferhat da uğurladı yolcusunu
Aramak haktır sonsuzunu
Sevda bize habbeden kalma

Ne insanlar geçmiş önünden
Hiçbiri utanmadı şerinden
Şeytan bile garipsedi gözünden
Ölüm bize habbeden kalma