Miras Şiiri - Oğuzhan Okumuş

Oğuzhan Okumuş
194

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Miras

Taşın kağıt, çivinin kalem olduğu zamanlardı,
Kim bilir ne meşakkatleri vardı.
Bir merkep bir mandaya baktı,
Merkebe yük mandaya saban kaldı.
İnsanoğlu yıllarca idare de gaz yaktı,
O dönemlerde kalemi dans ettiren şairler vardı.
Taştan ve çividen bize miras kağıt ve kalem kaldı,
İdarenin yerini rengarenk ampüller aldı.
İnsanoğlu bu döngüde gelişime aldandı,
Bir çokları insan doğan insan oluyor sandı.
Teçhizat geliştikçe tembellik arttı,
Tembellik litaratüre obeziteyi kattı.
Karnı doyan insancık gözünü açtı,
Hakkı olmayana da artık hakkı vardı.
Fazlasına varmak için yollar yaptı,
Demire önce koltuk sonra kanat taktı,
Bir lokma ekmeğe muhtaç çocuklar vardı,
Gözü aç hayvan vardığı yerde ne varsa aldı.
Bu açgözlü hayvanın sonu yaklaştı,
Dünyada ne yıkılmaz sanılan saltanatlar vardı.
Kimini yel kimini sel aldı,
Bize yalnız taşlara yazılanlar kaldı.

Oğuzhan Okumuş
Kayıt Tarihi : 13.6.2019 00:46:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!